| تبليغات | X |
|
گفتم از حلقۀ عشاق مرا بيرون كن گفت دامان بلند ت ز خمي ميگون كن گفتم از دايرۀ دلشدگان خسته شدم گفت بنشين وقدم در قدم مجنون كن گفتم از دامن رودي برسانم دريا گفت جامي بزن وسينه بدان هامون كن گفتم از خاطرۀ روز ازل يك خبري گفت در باغ مناجات دلي محزون كن گفتم از ساحل شب مي رسم آنجا كه تويي گفت آيي به تماشاي من اشكي خون كن گفتم از صومعه داران نظري خواهم و بس گفت دستي بده وخاطر خود ميمون كن گفتمش آه دل آزردۀ شيداي شنو گفت اين زمزمه از سينۀ بيرون كن
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم بهمن 1385ساعت 10:37 توسط دلشده
|
|
درباره وبلاگ 
|
