بچه های بهشت
عرفان در داستان های دفاع مقدس
|
اكبر آمد دم سنگر ايستاد و بلند گفت: «برادرا توجه! برادرا توجه فرماييد!» سنگر از صدا و همهمه بچه ها پر بود. کسي به حرفش گوش نکرد. با صداي بلندتر گفت: «هي جغله ها! مگه با شما نيستم! ها! خب، گوش بديد!» باز هم کسي گوشش بدهکار حرف هاي اکبر نبود. اکبر اخم هايش را کشيد در هم و گفت: «اه! چه سر و صدايي مي کنند! چهار تا جغله که اين همه سر و صدا ندارد!» ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه سی ام دی 1385ساعت 20:33 توسط دلشده
|
اکبر بلبل زباني مي کرد که حاجي زد سر شانه اش و گفت: «آقاي تدارکات، خرت را درياب! انگار آن هم از پر حرفي تو ناراحت شد! نگاه کن بدون ...!» و بعد تبسمي کرد و به طرف سنگر رفت. اکبر سر برگرداند. خشکش زد..... ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه سی ام دی 1385ساعت 20:23 توسط دلشده
|
|
درباره وبلاگ 
|
